Gastroenterologija

Gastroenterologija obuhvata bolesti probavnog trakta, različita oboljenja jednjaka, želuca, tankog i debelog creva, jetre, pankreasa. Pored kliničkog pregleda obično se obavlja i ultrazvučni pregled trbušnih organa. U stanjima koja podrazumevaju potrebu vizuelizacije sluzokože organa za varenje (kod sumnji na polipe, ulkusnu bolest, tumore) rade se endoskopske procedure.

 

Dijagnostičke endoskopske procedure su:
  • ezofagoskopija
  • gastroskopija
  • duodenoskopija
  • kolonoskopija
  • anoskopija

PREGLED SE OBIČNO RADI U JEDNOM AKTU EZOFAGOGASTRODUODENOSKOPIJA

  • uzimaju se uzorci tkiva za patohistlošku analizu
  • koristi se i u terapijske svhe u cilju zaustavljanja krvarenja kod ulkusne bolesti, otklanjanja polipa na sluznici probavnog trakta

ENDOSKOPSKE PROCEDURE SU MALOG RIZIKA I IZVODE SE BEZ ILI U LOKALNOJ ANESTEZIJI (SEDOANALEGIZIJA) - BEZBOLNA INTERVENCIJA.

 

KOLONOSKOPIJA je dijagnostička procedura koja omogućava lekaru da pregleda kompletno debelo crevo. Kolonoskopijom se precizno dijagnostikuju razna oboljenja kolona kao što su dobroćudni i zloćudni tumori, zapaljenska oboljenja, kao i različite vrste krvarenja. Kolonoskopija je i pregled izbora u ranom otkrivanju karcinoma kolona koji je kod nas drugi razlog smrtnosti od malignih oboljenja, i četvrti najčešći maligni tumor kod muškaraca i žena.
Procedura se izvodi pomoću posebne vrste endoskopa koja se naziva kolonoskop, koji je dugačak fleksibilni instrument koji na svom vrhu ima specijalno osvetljenje i kameru pomoću koje se slika prenosi na monitor. Tokom pregleda u debelo crevo se ubacuje vazduh koji ga proširi tako da se sluzokoža može precizno pregledati. Kolonoskop se uvodi kroz rektum i potom se pregleda kompletno debelo crevo. Ovim pregledom je moguće uzeti isečke slozokože, ili skinuti polipe. Daljim pregledom ovih tkivnih uzoraka moguće je postaviti pravilnu dijagnozu koja omogućava dalje lečenje bolesnika.

 

Ezofagogastroduodenoskopija (EGDS) je dijagnostička procedura koja omogućava lekaru (endoskopisti) da najadekvatnije dijagnostikuje i leči probleme gornjeg digestivnog trakta. Doktor koristi dugi, fleksibilni instrument koji ima sopstveni izvor svetlosti i naziva se endoskop. Endoskop se plasira kroz usta i ždrelo, u jednjak, želudac sve do početnog dela dvanaestopalačnog creva. Na ovaj način moguće je kompletno ispitati unutrašnjost navedenih oragana i dijagnostikovati različita oboljenja. Endoskopijom se može detaljno proceniti prisutnost ili odsutnost zapaljenja celog gornjeg digestivnog trakta: jednjaka (ezofagitis), želuca (gastritis), ili dvanaestopalačnog creva (duodenitis). Ovom dijagnostičkom procedurom se takodje procjenjuju i promene morfologije, odnosno postojanje suženja (stenoza), čireva (ulkusa), polipa ili tumora.
Pored samog pregleda u toku endoskopije kroz instrument je moguće ubaciti različite posebno prilagođene instrumente koji služe za uzimanje isečaka tkiva (biopsija), uklanjanje stranih tela, zaustavljanje krvarenja i sprovođenje širenja (dilatacije) suženih delova gornjeg digestivnog trakta. Današnji moderni endoskopi sliku projektuju preko video sistema na poseban monitor koji nudi uvećanje i zamrzavanje slike, kao i pravljenje fotografija ili video zapisa čime se omogućava velika dijagnostička preciznost.